Καλώς ήρθες.Ένας χώρος συμβουλευτικής και ψυχοθεραπείας για ενήλικες και ζευγάρια, όπου μπορείς να μιλήσεις για όσα σε απασχολούν, να εξερευνήσεις όσα νιώθεις και να κατανοήσεις καλύτερα τον εαυτό σου και τις σχέσεις σου.Μέσα από τη θεραπευτική μας σχέση, στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος ασφάλειας, αποδοχής και ειλικρινούς επικοινωνίας. Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις ούτε να ξέρεις από πού να ξεκινήσεις.Το «Απλά Άκου» γεννήθηκε από μια απλή σκέψη:Άκου τις σκέψεις σου.
Άκου τα συναισθήματά σου.
Άκου το σώμα σου.Γιατί κάποιες φορές, πριν προσπαθήσουμε να αλλάξουμε κάτι, χρειάζεται πρώτα να του δώσουμε χώρο και να το ακούσουμε.
Υπηρεσίες
Θεραπευτικά εργάζομαι με ενήλικες, σε ατομικό επίπεδο, καθώς και με ζευγάρια, μέσα από εξ αποστάσεως συνεδρίες που πραγματοποιούνται αποκλειστικά διαδικτυακά.Αν νιώθεις ότι ίσως έχει έρθει η στιγμή να μιλήσεις για όσα σε δυσκολεύουν ή σε απασχολούν, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου τηλεφωνικά, μέσω email ή μέσα από τη φόρμα επικοινωνίας, που θα βρείς εδώ.
Ποιός είμαι...
Ονομάζομαι Κώστας Νίκας και είμαι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και εκπαιδευόμενος Συνθετικός Ψυχοθεραπευτής.Για εμένα η θεραπευτική δουλειά είναι μια σχέση εμπιστοσύνης και ευθύνης. Ένας χώρος όπου το ανθρώπινο και το επιστημονικά τεκμηριωμένο χρειάζεται να συνυπάρχουν με σεβασμό, ασφάλεια και αυθεντικότητα.
Συνθετική Προσέγγιση
Η συνθετική ψυχοθεραπευτική προσέγγιση είναι η βασική προσέγγιση στην οποία έχω εκπαιδευτεί και την οποία χρησιμοποιώ στην δουλειά μου. Πρόκειται για μια σύγχρονη και ευέλικτη μορφή ψυχοθεραπείας, η οποία συνδυάζει στοιχεία και εργαλεία από διαφορετικές ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, με στόχο να ανταποκρίνεται στις μοναδικές ανάγκες του κάθε ανθρώπου.
Σκέψεις...
Σκέψεις και πληροφορίες σχετικά με την ψυχική υγεία, τη θεραπευτική διαδικασία και γενικά.. τον άνθρωπο.
Ποιός είμαι...
Για τις συστάσεις, λοιπόν, ονομάζομαι Κώστας Νίκας και είμαι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας και εκπαιδευόμενος Συνθετικός Ψυχοθεραπευτής. Ζω και εργάζομαι στην Ισπανία και δουλεύω θεραπευτικά με ενήλικες και ζευγάρια, μέσω διαδικτύου.Είμαι διπλωματούχος Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας (Integrative Counselling Diploma COSCA) και συνεχίζω με ειδίκευση στην Συνθετική Ψυχοθεραπεία, από την Ελληνική Εταιρεία Συνθετικής Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας (Athens Synthesis Center). Παράλληλα εμπλουτίζω τις ακαδημαϊκές μου γνώσεις με σπουδές Ψυχολογίας στο Università degli Studi Guglielmo Marconi της Ρώμης.
Η πορεία μου...
Η επαγγελματική μου πορεία ξεκίνησε σε έναν πολύ διαφορετικό (αλλά κάπως παρόμοιο) χώρο, αυτόν της διαχείρισης κρίσεων και καταστροφών. Για περισσότερα από δέκα χρόνια βρέθηκα στην πρώτη γραμμή μεγάλων κρίσεων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ερχόμενος καθημερινά σε επαφή με το τραύμα, την απώλεια, την αβεβαιότητα αλλά και τη δύναμη που μπορεί να αναπτύξει ένας άνθρωπος όταν νιώθει ότι δεν είναι μόνος.Η προσωπική μου θέση για την κοινωνία και τους ανθρώπους με οδήγησε, και σαν εθελοντή, σε διάφορα μέρη του κόσμου, σε αποστολές ανακούφισης και ενδυνάμωσης της κοινότητας.Μέσα από αυτή τη διαδρομή άρχισα να κατανοώ βαθύτερα πόσο σημαντική είναι η ψυχική φροντίδα και η ανθρώπινη παρουσία στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής. Πόσο δύναμη δίνει στον άνθρωπο και στην κοινότητα να αισθάνεται ότι ακούγεται, ότι υπάρχει, ότι είναι ασφαλής και όχι μόνος.Αυτή η πορεία με οδήγησε σταδιακά στον χώρο της συμβουλευτικής και της ψυχοθεραπείας, δουλεύοντας πλέον θεραπευτικά με ενήλικες και ζευγάρια.Παράλληλα, έχω επιμορφωθεί σε αντικείμενα που περιλαμβάνουν την θεραπεία ζεύγους, τις αγχώδεις και καταθλιπτικές διαταραχές, τη Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (CBT), την ψυχολογική υποστήριξη ατόμων με χρόνια νόσο και αναπηρία, καθώς και την υποστήριξη των φροντιστών τους.Έχω επίσης εκπαιδευτεί στις Πρώτες Βοήθειες Ψυχικής Υγείας και στην ψυχολογική υποστήριξη σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), ενώ από το 2014 είμαι τεχνικός εμπειρογνώμονας του Ευρωπαικού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας, με αποστολές στο εξωτερικό, και εκπαιδευτής ομάδων και διασωστών.Βασική μου θέση είναι ότι η θεραπευτική πρακτική πρέπει διαρκώς να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται. Έτσι προσπαθώ να κάνω και εγώ μέσα από συνεχή εκπαίδευση, εποπτεία και προσωπική θεραπεία. Παρακολουθώ διαρκώς σεμινάρια, εργαστήρια και επιστημονικά συνέδρια γύρω από την ψυχική υγεία και την ψυχοθεραπεία, αφού η πολυπλοκότητα και μοναδικότητα κάθε ανθρώπου απαιτεί ανοιχτή ματιά και γνώση.
Ατομική θεραπεία
Η συμβουλευτική και η ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία προσωπικής εξερεύνησης και ουσιαστικής επαφής με τον εαυτό. Ένας χώρος όπου μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα για όσα σε δυσκολεύουν, σε αγχώνουν ή σε προβληματίζουν, χωρίς κριτική και χωρίς πίεση.Μέσα από τη θεραπευτική σχέση δίνεται η δυνατότητα να κατανοήσεις βαθύτερα τον εαυτό σου, τις ανάγκες, τα συναισθήματα και τα μοτίβα που επηρεάζουν τη ζωή και τις σχέσεις σου. Η διαδικασία αυτή μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση άγχους, δυσκολιών της καθημερινότητας, κρίσεων, απωλειών, διαπροσωπικών δυσκολιών, αλλά και στην ενίσχυση της αυτογνωσίας και της συναισθηματικής ανθεκτικότητας.Οι ατομικές συνεδρίες πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση και έχουν διάρκεια 50 λεπτών. Η σταθερότητα και η συνέπεια στη θεραπευτική διαδικασία συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου, μέσα στο οποίο μπορεί να αναπτυχθεί η σχέση μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου.Βασικό στοιχείο της θεραπείας είναι η δημιουργία ενός ασφαλούς, υποστηρικτικού και εμπιστευτικού περιβάλλοντος, όπου το άτομο μπορεί να εκφραστεί με αυθεντικότητα και ελευθερία. Όλες οι συνεδρίες διέπονται από απόλυτη εχεμύθεια και πραγματοποιούνται με σεβασμό στον Κώδικα Δεοντολογίας και στα επαγγελματικά όρια της πρακτικής ψυχικής υγείας.Η θεραπεία δεν δίνει έτοιμες απαντήσεις ούτε γρήγορες λύσεις. Είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, εμπιστοσύνη και προσωπική δέσμευση. Μέσα από αυτή τη διαδρομή, το άτομο μπορεί να αναγνωρίσει τις εσωτερικές του δυνάμεις, να αναπτύξει νέους τρόπους διαχείρισης των δυσκολιών και να διαμορφώσει ελεύθερα το παρόν και το μέλλον του.Κάποιες φορές το πιο σημαντικό βήμα είναι να μπορέσουμε να μιλήσουμε για όσα κουβαλάμε χωρίς να χρειάζεται να τα εξηγήσουμε ή να τα δικαιολογήσουμε συνεχώς. Αν νιώθεις ότι ίσως έχει έρθει αυτή η στιγμή, μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου.
Βραχεία θεραπεία ζεύγους
Η θεραπεία ζεύγους είναι μια διαδικασία που βοηθά δύο ανθρώπους να κατανοήσουν καλύτερα τη σχέση τους, να βελτιώσουν την επικοινωνία τους και να διαχειριστούν τις δυσκολίες που επηρεάζουν τη μεταξύ τους σύνδεση.Στη θεραπεία συμμετέχουν και τα δύο μέλη του ζευγαριού, μέσα σε ένα ασφαλές και ουδέτερο περιβάλλον, όπου υπάρχει χώρος να ακουστούν και οι δύο πλευρές με σεβασμό και χωρίς κριτική. Στόχος δεν είναι να βρεθεί ποιος έχει “δίκιο” ή “άδικο”, αλλά να γίνει κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο το ζευγάρι σχετίζεται, επικοινωνεί και βιώνει τις δυσκολίες του.Η θεραπεία ζεύγους μπορεί να βοηθήσει σε θέματα όπως δυσκολίες στην επικοινωνία, συχνοί καβγάδες και συγκρούσεις, απομάκρυνση και έλλειψη συναισθηματικής σύνδεσης, ζητήματα εμπιστοσύνης ή απιστίας, δυσκολίες γύρω από τη γονεϊκότητα και την καθημερινότητα, σημαντικές αλλαγές ζωής, απώλειες ή μεταβάσεις, δυσκολίες στη συναισθηματική ή σεξουαλική εγγύτητα.Μέσα από τη θεραπευτική διαδικασία, το ζευγάρι έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει δυσλειτουργικά μοτίβα, να εκφράσει με μεγαλύτερη ασφάλεια τις ανάγκες και τα συναισθήματά του και να αναζητήσει νέους, πιο λειτουργικούς τρόπους σύνδεσης και επικοινωνίας.Συχνά, οι δυσκολίες μιας σχέσης συνδέονται και με προσωπικά βιώματα, εμπειρίες και τρόπους σχετίζεσθαι που έχει αναπτύξει ο κάθε άνθρωπος μέσα από τη δική του ιστορία. Η θεραπεία βοηθά το ζευγάρι να κατανοήσει βαθύτερα αυτές τις δυναμικές και τον τρόπο που επηρεάζουν τη σχέση στο παρόν.Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται ανά δύο εβδομάδες και έχουν διάρκεια 1 ώρας, ενώ ο αριθμός των συνολικών συναντήσεων είναι συγκεκριμένος και καθορίζεται ανάλογα με τις ανάγκες και τον τρόπο που προχωρά η διαδικασία.Όλες οι συνεδρίες πραγματοποιούνται σε ένα ασφαλές πλαίσιο με απόλυτη εχεμύθεια, σεβασμό και επαγγελματική δεοντολογία. Ο θεραπευτής λειτουργεί ως συνοδοιπόρος και διευκολυντής της επικοινωνίας, βοηθώντας το ζευγάρι να κατανοήσει βαθύτερα τη σχέση του και να βρει τον δικό του τρόπο να προχωρήσει.Αν νιώθετε ότι η σχέση σας χρειάζεται περισσότερο χώρο για επικοινωνία, κατανόηση και ουσιαστική σύνδεση, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου ώστε να διερευνήσουμε μαζί όσα δυσκολεύουν τη μεταξύ σας επαφή.
Online συνεδρίες
Ως άνθρωπος που ζω μόνιμα στο εξωτερικό, έχω καταλάβει πόσο σημαντικό είναι να μπορούμε να εκφράσουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας στην μητρική μας γλώσσα, στην οποία νιώθουμε ασφάλεια και οικειότητα.Οι εξ αποστάσεως συνεδρίες, αποτελούν έναν σύγχρονο και ευέλικτο τρόπο παροχής υπηρεσιών συμβουλευτικής και ψυχοθεραπείας.Η διαδικτυακή θεραπεία είναι εξίσου ουσιαστική και αποτελεσματική με τη δια ζώσης θεραπεία, προσφέροντας πρόσβαση σε υποστήριξη από όπου κι αν βρίσκεται το άτομο. Αποτελεί μια ιδιαίτερα χρήσιμη επιλογή για ανθρώπους που ζουν στο εξωτερικό, ταξιδεύουν συχνά, διαμένουν σε απομακρυσμένες περιοχές ή δυσκολεύονται να μετακινηθούν.Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται μέσω βιντεοκλήσης, σε προκαθορισμένη ημέρα και ώρα, όπως ακριβώς και οι δια ζώσης συναντήσεις. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια σταθερή σύνδεση στο διαδίκτυο και ένας ήσυχος, ιδιωτικός χώρος όπου το άτομο μπορεί να νιώθει άνετα και ασφαλές.Η online θεραπεία προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία και άνεση, εξοικονόμηση χρόνου από μετακινήσεις και τη δυνατότητα συνέχειας της θεραπευτικής διαδικασίας ανεξάρτητα από αλλαγές τόπου διαμονής ή καθημερινότητας. Παράλληλα, δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που επιθυμούν να κάνουν θεραπεία στη μητρική τους γλώσσα να έχουν πρόσβαση σε ένα σταθερό θεραπευτικό πλαίσιο, όπου κι αν βρίσκονται.Παρότι η θεραπευτική διαδικασία πραγματοποιείται εξ αποστάσεως, παραμένει εξίσου σημαντική η δημιουργία μιας σταθερής και ουσιαστικής θεραπευτικής σχέσης, βασισμένης στην εμπιστοσύνη, τη γνησιότητα και την ασφάλεια.Για την πραγματοποίηση των online συνεδριών χρησιμοποιώ συγκεκριμένη ασφαλή πλατφόρμα, η οποία καλύπτει τις απαιτήσεις των κανονισμών GDPR και HIPAA, προσφέροντας υψηλό επίπεδο προστασίας προσωπικών δεδομένων και ασφάλειας της επικοινωνίας.Τέλος σημειώνεται ότι οι online συνεδρίες πραγματοποιούνται με απόλυτη εχεμύθεια και σεβασμό στον Κώδικα Δεοντολογίας, διασφαλίζοντας ένα ασφαλές και υποστηρικτικό θεραπευτικό πλαίσιο.
Συνθετική προσέγγιση
Η συνθετική προσέγγιση βασίζεται στην ιδέα ότι δεν υπάρχει μία και μοναδική θεραπευτική μέθοδος που να είναι κατάλληλη για όλους. Αντίθετα, η θεραπεία προσαρμόζεται στο άτομο και όχι το άτομο σε ένα αυστηρό θεραπευτικό μοντέλο. Για τον λόγο αυτό, αξιοποιούνται στοιχεία από διαφορετικές προσεγγίσεις, πάντα με βάση τις ανάγκες, την προσωπικότητα και το αίτημα του θεραπευόμενου.Στόχος της συνθετικής ψυχοθεραπείας είναι να βοηθήσει το άτομο να κατανοήσει βαθύτερα τον εαυτό του, τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις σχέσεις και τα μοτίβα που επηρεάζουν τη ζωή του. Παράλληλα, δίνεται έμφαση στην ενίσχυση της αυτογνωσίας, της συναισθηματικής επίγνωσης και της δυνατότητας του ατόμου να σχετίζεται με μεγαλύτερη ελευθερία και αυθεντικότητα με τον εαυτό του και τους άλλους.Η προσέγγιση αυτή βλέπει τον άνθρωπο ολιστικά, λαμβάνοντας υπόψη τη συναισθηματική, γνωστική, σωματική, συμπεριφορική και σχεσιακή του διάσταση. Κεντρικό ρόλο στη θεραπευτική διαδικασία έχει η θεραπευτική σχέση, η οποία βασίζεται στον σεβασμό, την αποδοχή, την ενσυναίσθηση και τη συνεργασία.Η συνθετική ψυχοθεραπεία δεν αποτελεί μια τυχαία «μίξη» τεχνικών, αλλά μια επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση που απαιτεί εκπαίδευση, συνεχή εποπτεία και βαθιά κατανόηση διαφορετικών θεραπευτικών μοντέλων. Η επιλογή των θεραπευτικών εργαλείων γίνεται πάντα με προσοχή και με βάση το τι είναι περισσότερο βοηθητικό για το κάθε άτομο και τη συγκεκριμένη στιγμή της θεραπευτικής διαδικασίας.Μέσα σε ένα ασφαλές και σταθερό θεραπευτικό πλαίσιο, στόχος είναι το άτομο να μπορέσει να αναπτύξει μεγαλύτερη κατανόηση του εαυτού του, να επεξεργαστεί δυσκολίες και εσωτερικές συγκρούσεις, να αναγνωρίσει τις ανάγκες του και να προχωρήσει προς έναν πιο λειτουργικό και ουσιαστικό τρόπο ζωής.
Στείλτε το μηνυμά σας...
Πολιτική ΑπορρήτουΤα προσωπικά δεδομένα που υποβάλλονται μέσω της φόρμας επικοινωνίας (όπως όνομα, email και περιεχόμενο μηνύματος) χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την επικοινωνία μαζί σας και την απάντηση στο αίτημά σας.Τα δεδομένα δεν κοινοποιούνται σε τρίτους και διατηρούνται μόνο για όσο διάστημα απαιτείται για την εξυπηρέτηση της επικοινωνίας.Η αποστολή της φόρμας συνεπάγεται αποδοχή της παρούσας πολιτικής απορρήτου.Μπορείτε να ζητήσετε ενημέρωση, διόρθωση ή διαγραφή των προσωπικών σας δεδομένων επικοινωνώντας στο email: [email protected]
Άρθρα, σκέψεις και πληροφορίες...
Δεν σκέφτεσαι πολύ. Προσπαθείς να βρεις μια σιγουριά που ίσως δεν μπορεί να υπάρξει.
Έχεις ήδη σκεφτεί όλα τα πιθανά σενάρια.
Έχεις αναλύσει τι έγινε.
Τι θα μπορούσες να είχες πει.
Τι μπορεί να σκέφτεται ο άλλος.
Τι μπορεί να συμβεί.Κι όμως, το μυαλό συνεχίζει...Μερικές φορές δεν σκεφτόμαστε επειδή δεν έχουμε βρει την απάντηση.
Σκεφτόμαστε επειδή δυσκολευόμαστε να αντέξουμε ότι ίσως δεν μπορούμε να έχουμε μια σίγουρη απάντηση.Και αυτή η δυσκολία μπορεί να έρχεται από το παρελθόν.
Από όταν συνέβη κάτι αναπάντεχο και το αντιμετωπίσαμε μόνοι.
Από όταν μάθαμε ότι για όλα θα πρέπει να φροντίζουμε εμείς.Και αυτό το παρελθόν μας θέλει στο τώρα "έτοιμους για κάθε ενδεχόμενο".Όμως η υπερανάλυση δεν έχει να κάνει με την προετοιμασία και την ετοιμότητα. Έχει να κάνει κυρίως με την ασφάλεια να αφεθούμε.Να αφήσουμε την ψευδαίσθηση ελέγχου και να συμφιλιωθούμε με το άγνωστο.
Και εν τέλει, να πιστέψουμε βαθιά μέσα μας, πως οτιδήποτε και αν συμβεί...θα μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε.
Τι σημαίνει για μένα θεραπεία;
Η ψυχοθεραπεία δεν σου λέει πώς να ζήσεις τη ζωή σου.
Δεν σου δίνει τις σωστές απαντήσεις.
Δεν σου λέει τι πρέπει να κάνεις.Η θεραπεία είναι ένας χώρος όπου μπορείς να σταθείς με όλα όσα είσαι.Με αυτά που καταλαβαίνεις και με αυτά που ακόμα δεν καταλαβαίνεις.Με τα δυνατά σου κομμάτια αλλά και με όσα σε δυσκολεύουν.Με όσα θέλεις να αλλάξεις και με όσα ακόμα δεν είσαι έτοιμο να αφήσεις.Για εμένα, η θεραπεία σημαίνει σχέση.
Μια σχέση με ασφάλεια, εμπιστοσύνη, όρια και χώρο.Έναν χώρο όπου μπορείς να γνωρίσεις όσα συμβαίνουν μέσα σου.
Και όλα εκείνα που συμβαίνουν ανάμεσα σε εσένα και τους άλλους.Να καταλάβεις πώς έφτασες μέχρι εδώ.Όχι για να κατηγορήσεις το παρελθόν, αλλά για να καταλάβεις στο παρόν.
Και να μην φοβάσαι το μέλλον.Και ίσως τελικά θεραπεία να σημαίνει αυτό...Να ακουστείς. Να αποκτήσεις χώρο. Να νιώσεις ασφάλεια και αποδοχή. Να μπορέσεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου λίγο πιο βαθιά.Να τον ακούσεις χωρίς να χρειάζεται πάντα να τον διορθώσεις.Και να αρχίσεις να ζεις τη ζωή σου με λίγο περισσότερη ελευθερία.
Γιατί δυσκολευόμαστε τόσο πολύ να πούμε «όχι»;
Μια τόσο μικρή λέξη κι όμως, για κάποιους από εμάς, τόσο δύσκολη.Αφού ένα «όχι» μπορεί να κρύβει έναν φόβο. Φόβο μήπως απογοητεύσουμε, μήπως θυμώσουν, μήπως απομακρυνθούν.Από μικροί μαθαίνουμε συχνά ότι το «καλό παιδί» είναι συνεργάσιμο, πρόθυμο και διαθέσιμο. Είναι ένα παιδί του «ναι».Και έτσι το «όχι» μοιάζει εγωιστικό. Απορριπτικό. Αγενές.
Μοιάζει «κακό».Έτσι καταλήγουμε να λέμε «ναι» και για λίγο νιώθουμε ανακούφιση, αφού δεν χρειάστηκε να απογοητεύσουμε κανέναν.Μένοντας όμως μετά μόνοι με το βάρος αυτού του «ναι».Με την κούραση, τον θυμό, την πίεση ή τη δυσαρέσκεια, που δεν επιτρέψαμε στον εαυτό μας να πει τι χρειάζεται.Τα «ναι» μας δεν έχουν να κάνουν ποτέ με τον άλλο που ζητά. Έχουν να κάνουν με τη δική μας δυσκολία να αντιμετωπίσουμε αυτό που φέρνει ένα «όχι».Την ενοχή.
Την αμηχανία.
Τον φόβο ότι κάποιος θα μας παρεξηγήσει.Μερικές φορές η καλύτερη λύση είναι να πάρουμε χρόνο.«Θα το σκεφτώ και θα σου απαντήσω.»Να αποφύγουμε την πίεση της στιγμής και να μπορέσουνε ακούσουμε καλύτερα τι πραγματικά θέλουμε.Το «όχι», επίσης, δεν χρειάζεται να είναι σκληρό.Μπορεί να είναι:
«Δεν μπορώ αυτή τη φορά.»
«Δεν θα το αναλάβω.»
«Δεν με εξυπηρετεί.»
«Θα προτιμήσω να μην το κάνω.»Δεν χρειάζεται να έχουμε πάντα ένα καλό και σημαντικό λόγο για να δικαιολογήσουμε ένα «όχι».Ίσως λοιπόν το ζητούμενο δεν είναι να μάθουμε να λέμε «όχι» αλλά να μάθουμε να ακούμε τα «όχι» που αναδύονται μέσα μας.Γιατί κάθε φορά που λέμε ένα «όχι», δεν απορρίπτουμε κάτι εξωτερικό.Δίνουμε χώρο και προτεραιότητα στον εαυτό μας.
Πόσες φορές είπες «δεν πειράζει», ενώ σε είχε πειράξει πολύ;
Το «δεν πειράζει» δεν σημαίνει πάντα ότι κάτι δεν μας πείραξε πραγματικά.
Μπορεί να σημαίνει:
«Δεν θέλω να συγκρουστώ.»
«Δεν θέλω να γίνω βάρος.»
«Δεν θέλω να θυμώσουν μαζί μου.»
«Δεν αξίζει τον κόπο.»
Και κάπως έτσι μαθαίνουμε να καταπίνουμε μικρές και μεγάλες ενοχλήσεις.
Να προσπερνάμε αυτό που νιώσαμε για να προστατέψουμε τη σχέση ή να διατηρήσουμε την ηρεμία.
Όμως αυτό που δεν ειπώθηκε δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε.
Το σώμα θυμάται. Το συναίσθημα μένει.Και κάποια στιγμή, λίγο λίγο, καταλήγει να μας πνίγει. Και γίνεται θυμός, απόσταση ή εξάντληση.
Το να πούμε «με πείραξε» δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κατηγορούμε τον άλλον. Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τι συνέβη μέσα μας.
Και κάπως έτσι, η σημαντική ερώτηση δεν είναι:
«Αξίζει να το κάνω θέμα;»
αλλά:
«Αξίζει να κάνω πως δεν το ένιωσα;»
Γιατί κάποιες φορές το «δεν πειράζει» δεν προστατεύει τη σχέση.
Εμποδίζει τους άλλους από το να ακούσουν τι πραγματικά συνέβη μέσα μας.
Ίσως δίνει και σε εμάς μια ψευδαίσθηση ασφάλειας.Κρατώντας το συναίσθημά μας και την παρουσία μας εκτός του προσκηνίου της σχέσης.
Εκεί που έχουμε μάθει από μικροί να είμαστε. Ήσυχα και σιωπηλά.
Σύνδεση.Μία από τις βαθύτερες ανθρώπινες ανάγκες.
Οι άνθρωποι είμαστε βαθιά κοινωνικά και σχεσιακά πλάσματα και δεν μπορούμε να ζήσουμε μακριά από άλλους ανθρώπους.Δεν αρκεί όμως να βρισκόμαστε δίπλα σε ανθρώπους. Έχουμε ανάγκη να μας βλέπουν, να μας ακούν και να μας καταλαβαίνουν.
Έχουμε ανάγκη να συνδεόμαστε με τους άλλους σε ένα ουσιαστικό και βαθύτερο επίπεδο.
Μια σύνδεση που μας δίνει ασφάλεια να εκφράσουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Εύκολα και δύσκολα. Απλά και πολύπλοκα. Κατανοητά αλλά και μπερδεμένα.
Χωρίς φόβο ότι θα κριθούμε, θα απορριφθούμε ή θα πρέπει να αλλάξουμε για να μας αγαπήσουν και να μας αποδεχθούν.Και όταν δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, νιώθουμε μια βαθιά και ανεξήγητη μοναξιά. Ακόμα και όταν είμαστε διαρκώς ανάμεσα σε ανθρώπους, που τους ονομάζουμε φίλους, συντρόφους, οικογένεια.Πολλά από εμάς μεγαλώσαμε χωρίς να βιώσουμε αυτή την ουσιαστική σύνδεση, μια σχέση όπου μπορούσαμε να είμαστε ο εαυτός μας και αυτό να είναι αρκετό.
Και για να επιβιώσουμε, αναπτύξαμε άλλους τρόπους «σχέσης».Κρατώντας απόσταση, δείχνοντας ένα μικρό μόνο κομμάτι του εαυτού μας και κρατώντας βαθιά μέσα μας τον διαρκή φόβο της απώλειας και το βάρος της μοναξιάς.Και εδώ έρχεται η θεραπεία, η οποία προσφέρει στο άτομο μια επανορθωτική εμπειρία σχέσης.Μέσα στη θεραπεία μπορείς να εκφράσεις όλα όσα σκέφτεσαι και νιώθεις. Όλα όσα σε τρομάζουν βαθιά ή σε κάνουν να ντρέπεσαι.
Μια σχέση με χώρο, ασφάλεια, συνέπεια, ενδιαφέρον και όριο. Μια σχέση όπου μπορείς να είσαι αυτό που πραγματικά είσαι.
Και ίσως αυτή είναι η πρώτη φορά που κάποιος μένει δίπλα σου ακόμα και στις δυσκολότερες στιγμές σου, ακόμα και όταν φανερώνεις αυτά που παλιά θεωρούσες τα δυσκολότερα κομμάτια σου.Το θεραπευτικό δωμάτιο μπορεί να κρατήσει με φροντίδα αυτά για τα οποία δεν είχες μιλήσει ποτέ, αυτά που δεν είχες ακούσει ούτε εσύ.
Όχι λόγω των θεραπευτικών τεχνικών ή των παρεμβάσεων, αλλά χάρη σε αυτή τη σύνδεση μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου.
Μια σχέση-καταλύτη για όλες τις σχέσεις, μιας και όταν για πρώτη φορά συνδεθείς και δεις ότι η αλήθεια σου είναι αποδεκτή, ξεκινάς δειλά δειλά να τη φέρνεις και εκτός θεραπείας.Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η έρευνα εδώ και δεκαετίες δείχνει ότι ένας από τους ισχυρότερους παράγοντες αλλαγής είναι η θεραπευτική σχέση.Γι' αυτό λοιπόν και η θεραπεία θέλει χρόνο. Μπορεί να φέρει άρνηση, ένταση, θυμό και συγκρούσεις.
Γιατί είναι μια σχέση που μπορεί να μην είχαμε ποτέ συναντήσει παλιότερα.
Αληθινή και όχι καλύτερη...
"Γίνε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου"Πάντα η συγκεκριμένη έκφραση με έκανε να νιώθω λίγο περίεργα. Μου δημιουργούσε ένα άγχος, μια πίεση και ταυτόχρονα μια ενοχή.Το "γίνε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου", υποθέτει μια σύγκριση. Μια σύγκριση αυτού που είσαι τώρα με κάτι ιδανικό, με κάτι που αντιπροσωπεύει το "βέλτιστο".Αυτή η σύγκριση, αν και σκοπός της είναι μια καλοπροαίρετη κινητοποίηση, δημιουργεί μια προσδοκία εαυτού. Ένα ιδανικό που θα πρέπει να επιτευχθεί.Συνακόλουθα φέρνει μια πίεση και ένα άγχος, για να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας, και μια ενοχή. Γιατί δεν είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου; Τι κάνω λάθος; Που φταίω;Και από την άλλη πάντα είχα την απορία. Ποια είναι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου; Ποιος την καθορίζει;Μήπως είναι τα κοινωνικά στερεότυπα που με θέλουν καλό γονιό, τέλειο σύντροφο, επιτυχημένο, πλούσιο, δραστήριο;Ή μήπως είναι οι απόψεις των άλλων, που τις έχω βάλει βαθιά μέσα μου και αυτές μου δημιουργούν την εικόνα της καλύτερης αυτής εκδοχής.Τώρα που το σκέφτομαι θα προτιμούσα ίσως τις φράσεις:
"Γίνε ο άνθρωπος που θέλεις να γίνεις".
"Γίνε η πιο αληθινή εκδοχή του εαυτού σου".
"Γίνε αυτό που σε κάνει να αισθάνεσαι εσύ".
Η ψυχοθεραπεία δεν σε κάνει αδύναμο.
Η ψυχοθεραπεία σε κάνει δυνατ@.
Σε βοηθά να αντιμετωπίσεις τους μεγαλύτερους φόβους σου.
Να κυνηγήσεις τα όνειρά σου.
Να βαθύνεις στις σχέσεις σου.
Να είσαι παρών, να είσαι παρούσα στη ζωή σου.Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και τους άλλος.
Να λάμψεις και να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.Να πάρεις την ευθύνη της ζωής σου είναι μια εξαιρετικά θαρραλέα και δυνατή πράξη.Κάνε το βήμα και κάνε στον εαυτό σου, το πολυτιμότερο.Καλό ταξίδι...
Τραύμα
Πολλές φορές ακούμε και διαβάζουμε για το ψυχικό τραύμα. Τις επιπτώσεις και την αντιμετώπισή του.Έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες βιβλιογραφίας για το ψυχικό τραύμα και σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να το καλύψουμε σε ένα post.Κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε ένα στρεσογόνο γεγονός, επιστρατεύουμε όλες τις ψυχικές μας δυνάμεις και άμυνες, ώστε να το διαχειριστούμε.Όταν το γεγονός υπερβαίνει τις δυνάμεις μας, τότε δημιουργείται μέσα μας ένα ψυχικό ρήγμα, ένα σπάσιμο, ένα τραύμα.Το γεγονός μπορεί να είναι τρομακτικό και απειλητικό για την ζωή μας, όπως ένα τροχαίο ατύχημα ή μια απώλεια.
Μπορεί όμως να είναι και κάτι λιγότερο έντονο, όπως το να μεγαλώνεις σε μια οικογένεια με συνεχόμενες συγκρούσεις μεταξύ των γονιών σου.Μια εμπειρία, σύμφωνα με τους Fischer & Riedesser (1998)1, μπορεί να προκαλέσει τραύμα, όταν το άτομο νιώσει:ανίκανο να αμυνθεί, αβοήθητο και χωρίς να είναι σε θέση να δραπετεύσει από ένα σοβαρό απειλητικό γεγονός το οποίο δεν είναι σε θέση να επεξεργαστεί με τη βοήθεια προηγούμενων εμπειριών του.Το τραύμα μπορεί να οδηγήσει σε ψυχικά προβλήματα και σε υιοθέτηση δυσλειτουργικών συμπεριφορών και σκέψεων, επηρεάζοντας διάφορα επίπεδα της ζωής μας.Ομοίως ένα τραύμα οδηγεί και σε σωματικά προβλήματα, όπως πονοκεφάλους, αϋπνίες, εφιάλτες, έλλειψη σεξουαλικής όρεξης και μια σειρά άλλα ψυχοσωματικά συμπτώματα.Η ανάκαμψη από ένα τραύμα είναι δυνατή, μέσω της ψυχοθεραπείας. Μέσω της επεξεργασίας του τραυματικού γεγονότος και της επαναβίωσης του στο ασφαλές δωμάτιο της θεραπείας.Αναφορές:
1 Fischer, G., & Riedesser, P. (1998). Lehrbuch der Psychotraumatologie. Ernst Reinhardt Verlag.
Γιατί η αλλαγή είναι τόσο δύσκολη;
Συχνά στην ζωή μας υπάρχουν πολλά πράγματα που μας ταλαιπωρούν και που θέλουμε να τα αλλάξουμε, αλλά δυσκολευόμαστε αρκετά.Αυτά αφορούν "σημαντικά" ή "δύσκολα" κομμάτια, όπως σχέσεις, εξαρτήσεις ή συμπεριφορές, αλλά και απλές καθημερινές συνήθεις ή σκέψεις.Η αλλαγή μιας κατάστασης είναι πολύ συχνά μια δύσκολη διαδικασία.
Μια δυσκολία που έχει την βάση της στην οικειότητα και στην χρησιμότητα της κατάστασης που θέλουμε να αλλάξουμε.Αρχικά οποιαδήποτε κατάσταση στην ζωή μας, είναι οικεία, την γνωρίζουμε και αισθανόμαστε ασφάλεια εντός αυτής ακόμα και αν μας είναι εξαιρετικά επίπονη ή επιβλαβής.
Η αλλαγή εμπεριέχει το άγνωστο, το οποίο πάντοτε μας δημιουργεί ανασφάλεια και φόβο.Επίσης οποιαδήποτε "προβληματική" κατάσταση, όσο δυσλειτουργική και αν είναι, μας έχει χρησιμεύσει κάπου και κάποτε στην ζωή μας.
Μας έχει βοηθήσει να ξεπεράσουμε δυσκολιες, μας έχει προσφέρει ασφάλεια, θαλπωρή και εφήμερη ευτυχία. Συνεπώς η αλλαγή της έχει ένα μεγάλο κόστος.Μια αλλαγή για να επιτευχθεί προϋποθέτει από εμάς να κατανοήσουμε ότι αυτό που θέλουμε να αλλάξουμε πλέον δεν μας κάνει.
Να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ασφαλείς και μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό.Να τιμήσουμε την "προβληματική" κατάσταση για όσα μας πρόσφερε, να πενθήσουμε την απώλειά της και σιγά σιγά να ξεκινήσουμε την αλλαγή.
Σε βήματα σχεδιασμένα, ρεαλιστικά και υλοποιήσιμα.Είναι πολύ λογικό αυτή η διαδικασία να είναι δύσκολη.
Συνήθως θα απαιτηθεί σκληρή δουλειά και προσωπική εξέλιξη.
Όπως είναι λογικό στην πορεία να έχουμε μικρές "ήττες" και πισωγυρίσματα, για να αισθανθούμε ασφάλεια και να επιβεβαιώσουμε ότι πλέον δεν το θέλουμε.Και έτσι αλλάζουμε και εξελισσόμαστε.
Γιατί, για μένα, οι αλλαγές που φέρνουμε εμείς, και όχι αυτές που μας επιβάλλονται είναι σαν μικρά θαύματα.Σαν μικρές γέννες από τις οποίες ξαναγεννιόμαστε και ξαναγινόμαστε διαρκώς.
"Δεν χρειάζομαι θεραπεία. Έχω φίλους και τα λέω!"
Το να έχουμε ανθρώπους γύρω μας που μας αγαπούν, μας φροντίζουν και νοιάζονται για εμάς είναι πολύ σπουδαίο και αποτελεί ίσως ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία μιας ισορροπημένης ζωής.Το να μπορούμε να μοιραζόμαστε τις σκέψεις και τα προβλήματά μας με ανθρώπους που είναι ανοιχτοί και διαθέσιμοι για εμάς, μας βοηθά πολύ να ηρεμήσουμε και να ξεπεράσουμε δύσκολες καταστάσεις. Επίσης μας αποτονώνει συναισθηματικά και μπορεί να μας δώσει και μια διαφορετική εκδοχή για τα πράγματα, η οποία μπορεί να είναι βοηθητική.Αρκετές φορές ακούω πως η θεραπεία δεν χρειάζεται όταν έχεις ανθρώπους να μιλήσεις.Πέρα απο τα προφανή, όπως ότι οι φίλοι μας δεν είναι ειδικοί και η συμβουλευτική δεν είναι κουβεντούλα, θα ήθελα να γράψω δυο σκέψεις για την διαφορά μεταξύ των σχέσεων.Σε όλες τις σχέσεις μας, όσο ιδανικές και αν είναι, έχουμε ήδη διαμορφώσει μια ισορροπία και ένα ρόλο. Είμαστε σύντροφοι, γονείς, παιδιά ή φίλοι, με αυτό τον ρόλο να θέτει από μόνος του όρια και κατευθύνσεις στην αλληλεπίδραση.Σαν φίλος θέλω να σε συμβουλεύσω όσο καλύτερα μπορώ για να βρεις λύση. Σαν γονιός θέλω να σε προστατεύσω. Σαν σύντροφος να σε κάνω να αισθανθείς ασφάλεια και αγάπη.Αν και τα παραπάνω ακούγονται πολύ όμορφα, δεν μας επιτρέπουν να ανακαλύψουμε ανοιχτά, ελεύθερα και ειλικρινά τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας, τη πηγή τους, τα προβλήματα που ίσως μας δημιουργούν και τις λύσεις που θέλουμε να φέρουμε στην ζωή μας.Η συζήτηση με τους γύρω μας δεν γίνεται σε μηδενική βάση. Λαμβάνει πάντα υπόψη τα χαρακτηριστικά του "ρόλου" και ταυτόχρονα τα θέλω και τις προσδοκίες (ακόμα και καλοπροέραιτες) του άλλου ανθρώπου για εμάς.Αντίθετα η θεραπευτική σχέση είναι μια άλλου "είδους" σχέση. Είναι μια σχέση που ξεκινά από μηδενική βάση, χωρίς προϋποθέσεις, ρόλους και προσδοκίες.Σε ένα περιβάλλον ασφαλές, χωρίς κριτική, χωρίς προκατάληψη, χωρίς υποθέσεις, στο οποίο μπορούμε να εκφράσουμε ανοιχτά και χωρίς όρια τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας.Και έτσι σιγά σιγά να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας, μέσα από τα δικά μας μάτια και όχι μέσα από τα μάτια των άλλων.
Αν ξεκινήσω ψυχοθεραπεία θα γίνω χειρότερα...
Πολλές φορές σκεφτόμαστε πως αν ξεκινήσουμε ψυχοθεραπεία, κάποια πράγματα που τα έχουμε τακτοποιημένα, θα αναδυθούν ανεξέλεγκτα αφήνοντάς μας σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Επίσης αρκετά συχνά φοβόμαστε την θεραπεία, γιατί σκεφτόμαστε πως αυτά που θα προκύψουν και αυτά που θα μάθουμε μέσω αυτής, θα είναι φοβερά επώδυνα, θα διαλύσουν τον κόσμο μας και την ασφάλειά μας και πιθανόν θέσουν σε κίνδυνο τις σχέσεις μας.Οι παραπάνω, αν και αρκετά συνήθεις σκέψεις, δεν ισχύουν.Εξ' ορισμού η θεραπεία έχει σκοπό να μας κάνει καλύτερα και όχι χειρότερα.Στην ψυχοθεραπεία, ο βασικός ρυθμιστής είμαι εγώ.
Εγώ φέρνω τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου και συνεργαζόμενος με τον ειδικό προσπαθώ να τις αποκωδικοποιήσω, να τις γνωρίζω και ταυτόχρονα να γνωρίσω αληθινά και τον εαυτό μου.Οτιδήποτε έρχεται στην θεραπεία, έρχεται με τον τρόπο και την ένταση που το φέρνουμε εμείς. Όσο βλέπουμε και όσο αντέχουμε.
Και αυτό σταδιακά εξελίσσεται, με μικρά και ασφαλή βήματα, διαφορετικά για τον καθένα αλλά ικανά να οδηγήσουν σε μια σταδιακή αλλαγή.Η προσπάθεια να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να φέρουμε αλλαγές στην ζωή μας είναι μια δύσκολη διαδικασία, η οποία έχει και ζόρικες στιγμές,που μπορεί να βιώσουμε στο πλαίσιο της ψυχοθεραπείας.Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι η ψυχοθεραπεία είναι μια τελετή από την οποία έρχονται στην επιφάνεια βαθιά θαμμένα και σκοτεινά μυστικά.
Μια επέμβαση στην οποία μπαίνω και από την οποία βγαίνω συναισθηματικά διαλυμένος, βαθιά προβληματισμένος, με ένα κάρο καινούργια ζητήμα που δεν θα γνώριζα και θέλοντας να φέρω την ζωή μου τούμπα.
Η ψυχοθεραπεία είναι ένα μεγάλο ταξίδι, που στο τιμόνι είμαι εγώ.Εγώ θα επιλέξω πόσο θέλω να προχωρήσω κάθε φορά και πόσο χρόνο χρειάζομαι να συνηθίσω το άγνωστο μέρος στο οποίο βρέθηκα πρωτού προχωρήσω παρακάτω. Πόσες ώρες θέλω κάθε φορά να οδηγώ και ποιες στάσεις θα κάνω αλλά και προς ποια κατεύθυνση θέλω να πάω κάθε φορά.Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σε αυτό το ταξίδι μας συντροφεύει και ο θεραπευτής, ο οποίος είναι εκεί για να μας προστατεύσει, να μας κρατήσει το χέρι και να μας φροντίσει αν έχουμε ανάγκη. Ακόμα καλύτερα να μάθουμε παρέα πως να φροντίσουμε τον εαυτό μας.
Η θεραπεία δεν είναι μόνο για τα δύσκολα.
Η θεραπεία δεν είναι μόνο για τα δύσκολα. Δεν είναι μόνο για τον πόνο, τις κρίσεις ή τις στιγμές που όλα μοιάζουν βαριά.Είναι κι ένας χώρος όπου φωτίζονται τα δυνατά σημεία. Όχι για να τα εξιδανικεύσουμε, αλλά για να αναγνωρίσουμε τις δυνάμεις μας και τον τρόπο που στεκόμαστε στη ζωή.Οι μικρές νίκες. Οι στιγμές που κάτι πήγε αλλιώς. Οι φορές που αντέξαμε περισσότερο απ’ όσο πιστεύαμε.Στη θεραπεία δεν μιλάμε μόνο για ό,τι μας δυσκολεύει, αλλά και για ό,τι μας στηρίζει.Για τις χαρές που χωρούν, ακόμα και μέσα στις δυσκολίες.
Γιατί η αναγνώριση του φωτός δεν ακυρώνει το σκοτάδι. Το ισορροπεί.Και κάποιες φορές, το να σταθούμε με σεβασμό απέναντι σε όσα έχουμε καταφέρει είναι εξίσου θεραπευτικό με το να μιλήσουμε για όσα μας πονάνε.Είναι τρόποι και μοτίβα σύνδεσης μας με τους άλλους.Και στη θεραπεία, δεν αλλάζουμε ποιοι είμαστε. Μαθαίνουμε πώς σχετιζόμαστε, φωτίζουμε τις αιτίες και μαθαίνουμε ότι μπορούμε να σχετιστούμε και αλλιώς.Με τρόπο που πλέον αντικατοπτρίζει το ποιοί είμαστε τώρα και όχι ποιοι ήμασταν σαν παιδιά.
Είναι η ψυχοθεραπεία κατάλληλη για όλες τις ηλικίες;
Η απάντηση είναι ναι.Η ψυχοθεραπεία και η συμβουλευτική μπορεί να είναι βοηθητική για τους ανθρώπους κάθε ηλικίας.Φυσικά κάθε ηλικία θεραπευόμενου, απαιτεί και τα κατάλληλα προσόντα από μεριάς θεραπευτή, ώστε να μπορεί να υποστηρίξει με τον κατάλληλο τρόπο τις ιδιαιτερότητες που αναδύονται σε διαφορετικές φάσεις της ζωής μας.Ξεκινώντας από τα παιδιά, για τα οποία απαιτείται μεγάλη εμπειρία και συγκεκριμένη, εξειδικευμένη εκπαίδευση.Αντίστοιχα για τους εφήβους, που έρχονται αντιμέτωποι με ζητήματα ταυτότητας, υπαρξιακά ερωτήματα, αμφισβητήσεις και επαναπροσδιορισμούς, απαιτείται από τη μεριά του θεραπευτή αντίστοιχες σπουδές και γνώσεις.Για τους ενήλικες, μικρής και μέσης ηλικίας, που αποτελούν και τους πλέον συχνούς θεραπευόμενους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα που φέρνει η ζωή αλλά και όσα, ανεπεξέργαστα, έρχονται από το παρελθόν.Τέλος, για τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, αν και έρχονται δυσκολότερα στη θεραπεία, αυτή μπορεί να είναι πολύτιμη για να τους βοηθήσει να επεξεργαστούν ζητήματα μοναξιάς, απώλειας, απολογισμού ζωής αλλά και βαθιά υπαρξιακά ζητήματα που αφορούν τη ζωή και τον θάνατο.Κάθε άνθρωπος λοιπόν, ανεξάρτητα ηλικίας, μπορεί να βοηθηθεί από την θεραπευτική διαδικασία.Και, ίσως το σημαντικότερο, κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα ηλικίας, έχει δικαίωμα στην ψυχική υγεία. Δικαίωμα σε μια όμορφη, ισορροπημένη και ευτυχισμένη ζωή.
Πώς σχετιζόμαστε με τους άλλους;
Ο τρόπος που σχετιζόμαστε δεν είναι τυχαίος.Διαμορφώνεται μέσα από τις πρώτες μας σχέσεις με τους γονείς και τους φροντιστές μας. Είναι αυτό που ονομάζουμε «δεσμό».Ο ασφαλής δεσμός χτίζεται όταν το παιδί βιώνει σταθερότητα και συναισθηματική διαθεσιμότητα από τους φροντιστές του.Στην ενήλικη ζωή, συνδέεται με σχέσεις όπου υπάρχει εμπιστοσύνη, χώρος και αμοιβαιότητα.Ο αγχώδης δεσμός, από την άλλη, αναπτύσσεται όταν η φροντίδα από την μεριά των φροντιστών είναι ασυνεπής. Στην παιδική ηλικία, το παιδί βίωσε του γονείς του ως παρόντες αλλά και απόντες, συναισθηματικά και πρακτικά.Συχνά, στην ενήλικη ζωή, συνοδεύεται από φόβο εγκατάλειψης και έντονη ανάγκη για επιβεβαίωση.Ο αποφευκτικός δεσμός εμφανίζεται όταν η εγγύτητα κατά την παιδική ηλικία, δεν ήταν ασφαλής ή επιτρεπτή.Στην ενήλικη ζωή, μπορεί να μοιάζει με αυτονομία στις σχέσεις, αλλά συχνά κρύβει τον φόβο σύνδεσης.Ο αποδιοργανωμένος δεσμός, τέλος, δημιουργείται όταν το πρόσωπο φροντίδας ήταν και πηγή ασφάλειας και πηγή φόβου.Γι’ αυτό στην ενήλικη ζωή η σχέση μπορεί να βιώνεται ταυτόχρονα ως ανάγκη και απειλή.Οι τύποι δεσμού δεν είναι ταμπέλες.Είναι τρόποι και μοτίβα σύνδεσης μας με τους άλλους.Και στη θεραπεία, δεν αλλάζουμε ποιοι είμαστε. Μαθαίνουμε πώς σχετιζόμαστε, φωτίζουμε τις αιτίες και μαθαίνουμε ότι μπορούμε να σχετιστούμε και αλλιώς.Με τρόπο που πλέον αντικατοπτρίζει το ποιοί είμαστε τώρα και όχι ποιοι ήμασταν σαν παιδιά.
Welcome.
A space for counselling and psychotherapy for adults and couples, where you can talk openly about what is on your mind, explore what you are feeling, and gain a deeper understanding of yourself and your relationships.Through our therapeutic relationship, we aim to create a space where you can feel safe, accepted and free to communicate openly. You don’t need to have all the answers, or even know where to begin.Apla Akou means Just Listen in Greek. It was born from a simple thought:Listen to your thoughts.
Listen to your feelings.
Listen to your body.Because sometimes, before we try to change something, we first need to make space for it, and listen to what it is trying to tell us.
Services
In my therapeutic work, I work with adults on an individual basis, as well as with couples, through remote sessions conducted exclusively online.
If you feel that the time may have come to talk about the things that are troubling or concerning you, you are welcome to get in touch with me by phone, email, or through the contact form, which you can find here.
About Me
My name is Kostas Nikas, and I am a Mental Health Counsellor and a Trainee Integrative Psychotherapist.For me, therapeutic work is built on a relationship of trust and responsibility. It is a space where the human experience and evidence-based practice meet, grounded in respect, safety, and authenticity.
Integrative Approach
Integrative psychotherapy is the primary approach in which I have been trained and the one I draw upon in my therapeutic work. It is a contemporary and flexible form of psychotherapy that brings together elements and techniques from different therapeutic approaches, with the aim of responding to each person’s unique needs and circumstances.
Reflections...
Thoughts and insights on mental health, the therapeutic process, and, more broadly, what it means to be human.
About Me...
My name is Kostas Nikas, and I am a Mental Health Counsellor and Trainee Integrative Psychotherapist. I live and work in Spain, providing online therapeutic support to adults and couples.I hold an Integrative Counselling Diploma (COSCA) and am currently continuing my training in Integrative Psychotherapy with the Hellenic Association of Integrative Counselling and Psychotherapy (Athens Synthesis Center). Alongside my professional training, I am further developing my academic knowledge through undergraduate studies in Psychology at the Università degli Studi Guglielmo Marconi in Rome.
My Journey...
My professional journey began in a very different, yet in many ways closely connected, field: crisis and disaster management. For more than ten years, I worked on the front lines of major crises in Greece and abroad, coming into daily contact with trauma, loss and uncertainty, but also with the strength people can find when they feel that they are not alone.My personal commitment to people and to the wider community also led me, as a volunteer, to different parts of the world, taking part in humanitarian and community support missions.Through these experiences, I began to develop a deeper understanding of the importance of mental health care and human presence during the most difficult moments in life. I came to appreciate how empowering it can be, for both individuals and communities, to feel heard, seen, safe and supported — to know that they do not have to face difficult experiences alone.This journey gradually brought me into the field of counselling and psychotherapy, where I now work therapeutically with adults and couples.Beyond my core training, I have undertaken further training in areas including couples therapy, anxiety and depressive disorders, Cognitive Behavioural Therapy (CBT), psychological support for people living with chronic illness and disability, and support for their caregivers.I have also been trained in Mental Health First Aid and psychological support in emergency situations through the World Health Organization (WHO). Since 2014, I am a Technical Expert in the European Civil Protection Mechanism, participating in international missions as well as training teams and rescue personnel.I believe that therapeutic practice should continually develop and evolve. This is a principle I strive to follow in my own professional journey through ongoing education, clinical supervision and personal therapy. I regularly attend seminars, workshops and conferences in the fields of mental health and psychotherapy, as the complexity and uniqueness of every person requires an open mind, continuous learning and a commitment to understanding.
Individual Therapy
Counselling and psychotherapy can be a process of personal exploration and meaningful connection with oneself. They offer a space where you can speak openly about the things that may be troubling, overwhelming or concerning you, without judgement or pressure.
Through the therapeutic relationship, you can develop a deeper understanding of yourself, your needs, emotions and the patterns that influence your life and relationships. This process can support you in managing anxiety, everyday challenges, periods of crisis, loss and interpersonal difficulties, while also fostering greater self-awareness and emotional resilience.Individual sessions take place on a weekly basis and last 50 minutes. Consistency and continuity in the therapeutic process help to create a safe and stable framework in which a meaningful therapeutic relationship can be developed.An essential part of therapy is creating a safe, supportive and confidential environment where you can express yourself openly and authentically. All sessions are conducted with the highest level of confidentiality and in accordance with relevant professional ethical standards and the appropriate boundaries of mental health practice.Therapy does not provide ready-made answers or quick solutions. It is a process that takes time, trust and personal commitment. Along the way, you may discover your own inner strengths, develop new ways of approaching and managing difficulties, and gain greater freedom in shaping your present and your future.Sometimes, the most important step is simply being able to talk about what we carry with us, without having to constantly explain or justify it. If you feel that the time may have come, you can get in touch with me.
Couples Therapy
Couples therapy is a process that can help two people gain a deeper understanding of their relationship, improve communication, and work through difficulties that may be affecting their connection.Both partners take part in the sessions, within a safe and neutral environment where each person has the opportunity to be heard with respect and without judgement. The aim is not to determine who is “right” or “wrong”, but to understand how the couple relates to one another, communicates, and experiences difficulties within the relationship.Couples therapy can be helpful in addressing issues such as communication difficulties, frequent arguments and conflict, emotional distance and loss of connection, trust issues or infidelity, challenges related to parenting and everyday life, significant life changes, loss or transitions, as well as difficulties with emotional or sexual intimacy.Through the therapeutic process, couples can identify unhelpful patterns, express their needs and emotions with greater safety, and explore new and more constructive ways of connecting and communicating.Relationship difficulties are often also connected to personal experiences, past events and ways of relating that each person has developed throughout their own life story. Therapy can help the couple gain a deeper understanding of these dynamics and the ways in which they may be influencing the relationship in the present.Sessions take place every two weeks and last 60 minutes. The number of sessions is agreed upon in advance and is determined according to the couple’s needs and the progress of the therapeutic process.All sessions take place within a safe and confidential framework, grounded in respect, professional ethics and appropriate therapeutic boundaries. The therapist acts as a facilitator and companion throughout the process, helping the couple gain a deeper understanding of their relationship and find their own way forward.If you feel that your relationship could benefit from more space for communication, understanding and meaningful connection, you are welcome to get in touch with me so that we can explore together what may be making it difficult to connect.
Online Therapy Sessions
Online sessions offer a modern and flexible way of accessing counselling and psychotherapy, allowing therapeutic support to continue regardless of where you are.Online therapy can provide a meaningful and effective therapeutic experience while offering greater accessibility and flexibility. It can be particularly helpful for people living abroad, travelling frequently, residing in remote areas, or experiencing difficulties with travelling to in-person appointments.Sessions take place via video call at a scheduled day and time, just as they would in an in-person setting. All you need is a stable internet connection and a quiet, private space where you can feel comfortable and safe.Online therapy offers greater flexibility and convenience, saves time otherwise spent travelling, and allows continuity of the therapeutic process despite changes in location or everyday circumstances. It also provides an opportunity for people who wish to receive therapy in their native language to access a consistent therapeutic framework wherever they may be.Although therapy takes place remotely, the importance of developing a stable and meaningful therapeutic relationship remains the same. Trust, authenticity and a sense of safety remain at the heart of the therapeutic process.For online sessions, I use a dedicated secure platform designed to meet GDPR and HIPAA requirements, providing a high level of protection for personal data and the security of communication.All online sessions are conducted with strict confidentiality and in accordance with the relevant professional ethical standards, ensuring a safe and supportive therapeutic environment.
Integrative Approach
The integrative approach is based on the understanding that there is no single therapeutic method that is suitable for everyone. Instead, therapy is adapted to the individual, rather than asking the individual to fit into a rigid therapeutic model. For this reason, elements from different therapeutic approaches may be drawn upon, always taking into account the individual’s needs, personality and reasons for seeking therapy.The aim of integrative psychotherapy is to help individuals develop a deeper understanding of themselves, their emotions, thoughts, relationships and the patterns that influence their lives. At the same time, emphasis is given on developing self-awareness and emotional awareness, and on supporting a greater sense of freedom and authenticity in how a person relates to themselves and to others.This approach views the person holistically, taking into consideration their emotional, cognitive, physical, behavioural and relational dimensions. The therapeutic relationship plays a central role in the process and is grounded in respect, acceptance, empathy and collaboration.Integrative psychotherapy is not simply a random “mix” of techniques. It is an evidence-based approach that requires appropriate training, ongoing supervision and a deep understanding of different therapeutic models. Therapeutic tools and interventions are selected thoughtfully, based on what is most appropriate and helpful for each individual and at each stage of the therapeutic process.Within a safe and consistent therapeutic framework, the aim is to support individuals in developing a greater understanding of themselves, exploring difficulties and inner conflicts, recognising their needs, and moving towards a more fulfilling and meaningful way of living.
Send Message...
Privacy PolicyPersonal data submitted through the contact form, such as your name, email address and the content of your message, is used solely to communicate with you and respond to your enquiry.Your data is not shared with third parties and is retained only for as long as necessary to manage and respond to your enquiry.By submitting the contact form, you acknowledge and accept this Privacy Policy.You may request access to, correction or deletion of your personal data by contacting us at: [email protected]
Articles, reflections and thoughts on mental health, the therapeutic process and the human experience.
You’re not thinking too much.
You’re trying to find a sense of certainty that may not exist.
You’ve already thought through every possible scenario.
You’ve analysed what happened.
What you could have said.
What the other person might be thinking.
What might happen next.And yet, your mind keeps going…Sometimes, we don’t keep thinking because we haven’t found the answer.
We keep thinking because we struggle to accept that there may be no certain answer.And this difficulty may come from the past.
From a time when something unexpected happened and we had to face it on our own.
From a time when we learned that we had to take care of everything ourselves.And that past follows us into the present, telling us that we need to be “ready for every possibility.”But overthinking is not really about preparation or being ready.It is, more often, about feeling safe enough to let go.
To let go of the illusion of control and make peace with the unknown.And ultimately, to believe, deep down, that whatever happens…we will be able to face it.
What Does Therapy Mean to Me?
Psychotherapy does not tell you how to live your life.It does not give you the right answers.
It does not tell you what you should do.Therapy is a space where you can show up with everything that you are.With the things you understand and the things you do not yet understand.
With the parts of yourself that feel strong, and with the parts that you struggle with.
With the things you want to change, and with the things you are not yet ready to let go of.For me, therapy means relationship. A relationship built on safety, trust, boundaries and space.
A space where you can begin to understand what is happening within you.And all those things that happen between you and others. To understand how you got here. Not to blame the past, but to understand the present. And to feel less afraid of the future.And perhaps, in the end, therapy means this…To be heard. To have space. To feel safe and accepted. To be able to know yourself a little more deeply.To listen to yourself without always feeling that you need to fix yourself. And to begin living your life with a little more freedom.
Why Is It So Difficult for Us to Say “No”?
Such a small word, and yet, for some of us, such a difficult one.Because sometimes a “no” carries fear.Fear of disappointing someone. Fear that they might get angry. Fear that they might pull away.From an early age, we are often taught that a “good child” is cooperative, willing and available. A child who says “yes”.And so, saying “no” can come to feel selfish. Rejecting. Rude.It can feel “bad”.So we end up saying “yes” and, for a moment, we feel relieved. At least we didn’t have to disappoint anyone.But then we are left alone with the weight of that “yes”.With the tiredness, anger, pressure or resentment that we didn’t allow ourselves to express — the part of us that wanted to say what we actually needed.Our “yeses” are not really about the other person who is asking. They are about our own difficulty in facing what a “no” might bring.Guilt.Awkwardness.The fear that someone might misunderstand us or take it the wrong way.Sometimes, the best thing we can do is give ourselves some time.“I’ll think about it and get back to you.”To step away from the pressure of the moment and give ourselves the space to listen more carefully to what we actually want.And “no” doesn’t have to be harsh.It can be:“I can’t this time.”“I won’t be able to take this on.”“That doesn’t work for me.”“I’d rather not.”We don’t always need a good or important reason to justify a “no”.Perhaps, then, the goal is not to learn how to say “no”, but to learn how to listen to the “no” that arises within us.Because every time we say “no”, we are not necessarily rejecting something outside of ourselves.We are giving ourselves space.And giving ourselves permission to come first.
How Many Times Have You Said “It’s Okay” When It Really Wasn’t?
“It’s okay” doesn’t always mean that something didn’t really hurt us.Sometimes it can mean:“I don’t want to have a conflict.”“I don’t want to be a burden.”“I don’t want them to be angry with me.”“It’s not worth it.”And somehow, we learn to swallow both the small and the big things that hurt us.To move past what we felt in order to protect the relationship or keep the peace.But just because something goes unsaid doesn’t mean it didn’t happen.The body remembers. The feeling remains.And at some point, little by little, it can begin to overwhelm us.It can become anger, distance or exhaustion.Saying “that hurt me” doesn’t necessarily mean that we are blaming the other person. It can simply mean that we are acknowledging what happened within us.And so, perhaps the more important question is not:“Is it worth making an issue of it?”but:“Is it worth pretending that I didn’t feel it?”Because sometimes, saying “it’s okay” doesn’t protect the relationship.It prevents the other person from hearing what really happened inside us.Perhaps it also gives us an illusion of safety.Keeping our feelings — and our presence — out of the foreground of the relationship.The place where, from an early age, we may have learned to be.Quietly.Silently.
Connection. One of the deepest of all human needs.
We are deeply social and relational beings, and we cannot live without connection to other people.But simply being surrounded by people is not enough. We need to be seen, heard and understood.We need to connect with others on a meaningful and deeper level.A kind of connection that gives us the safety to express our thoughts and feelings. The easy ones and the difficult ones. The simple and the complicated. The clear and the confusing.Without the fear of being judged or rejected, or of having to change who we are in order to be loved and accepted.And when we cannot experience this, we can feel a deep and sometimes unexplainable loneliness. Even when we are constantly surrounded by people we call friends, partners or family.Many of us grew up without experiencing this kind of meaningful connection — a relationship in which we could simply be ourselves, and that could be enough.And in order to cope, we developed other ways of relating.Keeping our distance. Showing only a small part of ourselves. Carrying deep within us a persistent fear of loss and the weight of loneliness.This is where therapy can offer a corrective relational experience.Within therapy, you can express the things you think and feel. The things that frighten you deeply, or the things that make you feel ashamed.A relationship with space, safety, consistency, care and boundaries. A relationship in which you can be who you truly are.And perhaps, for the first time, someone remains beside you even in your most difficult moments — even when you reveal the parts of yourself that you once believed were the hardest to show.The therapeutic space can gently hold the things you may never have spoken about before — the things you may never even have allowed yourself to hear.Not simply because of therapeutic techniques or interventions, but because of the connection that develops between therapist and client.A relationship that can become a catalyst for our other relationships. Because when we experience, perhaps for the first time, what it is like to connect with someone and discover that our truth can be accepted, we may gradually begin to bring that experience into our relationships outside therapy.It is therefore not surprising that research over many decades has consistently highlighted the therapeutic relationship as one of the most important factors associated with therapeutic change.This is also why therapy takes time. It can bring up resistance, intensity, anger and conflict.Because it is a kind of relationship that we may never have experienced before.
Authentic, Not Perfect.
“Become the best version of yourself.”There has always been something about this phrase that made me feel slightly uneasy. It created a sense of anxiety, pressure, and, at the same time, guilt.“Become the best version of yourself” implies comparison. A comparison between who you are now and something ideal — something that represents the “best” version of who you could be.Although the intention behind it may be to encourage positive change, this comparison creates an expectation of who we should become. An ideal that we are somehow expected to achieve.And with it comes pressure and anxiety: the pressure to become the best version of ourselves, and the guilt that follows.Why am I not the best version of myself? What am I doing wrong? Where am I failing?And yet, I have always wondered: What exactly is the best version of me? And who gets to decide?Could it be the social expectations that tell me I should be a good parent, a perfect partner, successful, wealthy, productive and constantly active?Or perhaps it is the opinions of others — opinions that I have internalised so deeply that they have become part of the image I hold of this “better” version of myself.The more I think about it, the more I find myself drawn to different ways of saying it:“Become the person you want to become.”“Become the most authentic version of yourself.”“Become who you feel most yourself being.”
“If I Start Therapy, Will I Feel Worse?”
Sometimes we worry that if we start psychotherapy, things we have managed to keep under control will suddenly emerge, leaving us feeling overwhelmed and unable to cope.We may also be afraid of therapy because we imagine that what might come up — and what we might discover about ourselves — will be deeply painful. That it could disrupt our sense of safety, turn our world upside down, or even put our relationships at risk.These thoughts are common, but they do not reflect what therapy is meant to be.At its core, therapy is there to support us, not to make us feel worse.In psychotherapy, I remain the person who sets the pace. I bring my thoughts, concerns and experiences, and, together with my therapist, I begin to explore and make sense of them — while also getting to know myself more deeply and honestly.Whatever comes into therapy comes in the way, and at the pace, that I am able to bring it. As much as I am ready to see, and as much as I am able to tolerate.The process unfolds gradually, through small and safe steps. These steps are different for everyone, but they can lead, over time, to meaningful change.Getting to know ourselves and making changes in our lives can be difficult. There may be challenging or uncomfortable moments along the way, and some of these may be experienced within therapy.But this does not mean that psychotherapy is some kind of ritual in which deeply buried, dark secrets are suddenly brought to the surface.It is not an intervention where I walk in and come out emotionally broken, overwhelmed by new problems I never knew I had, and determined to turn my entire life upside down.Psychotherapy is a journey, and I am the one behind the wheel.I choose how far I want to go each time, and how much time I need to become familiar with the unfamiliar territory before moving forward.I choose how long I want to travel, when I need to stop and rest, and which direction I want to take.And we should not forget that we do not make this journey alone.The therapist is there alongside us — to support us, to offer a steady hand when we need it, and to help us feel safe when things become difficult.And perhaps, even more importantly, to help us learn, together, how to care for ourselves.
“I Don’t Need Therapy. I Have Friends to Talk To!”
Having people around us who love us, care for us and genuinely care about our wellbeing is incredibly important. It may be one of the most meaningful parts of a balanced and fulfilling life.Being able to share our thoughts and difficulties with people who are open and available to us can help us feel calmer and get through difficult situations. It can also offer emotional relief and sometimes give us a different perspective — one that may be genuinely helpful.I often hear people say that therapy is unnecessary when you already have people you can talk to.Beyond the obvious differences — such as the fact that our friends are not trained professionals and that counselling is not simply a conversation between friends — I would like to share a few thoughts about the difference between these relationships.In all our relationships, however close or supportive they may be, we have already established a certain balance and a particular role. We are partners, parents, children or friends, and these roles naturally shape the boundaries and direction of our interactions.As a friend, I want to give you the best advice I can so that you can find a solution.As a parent, I want to protect you.As a partner, I want you to feel safe and loved.Although these intentions may sound reassuring, they can also make it harder for us to explore our thoughts and feelings openly, freely and honestly — where they come from, the difficulties they may create for us, and the changes we may want to make in our lives.Conversations with the people around us do not take place from a blank slate. They are always influenced by the nature of the relationship, as well as by the other person's wishes and expectations for us — even when those expectations come from a place of genuine care.The therapeutic relationship, however, is a different kind of relationship.It begins from a different starting point — without the roles, expectations and assumptions that often exist in our other relationships.It offers a safe environment, free from judgement and prejudice, where we can explore and express our thoughts and feelings openly, without having to protect someone else's feelings or maintain a particular role.And, little by little, we can begin to discover ourselves through our own eyes — rather than through the eyes of others.